وقتی بخواهیم کسی را از انجام دادن کاری منع کنیم از فعل نهی استفاده می کنیم . برای اینکه فعل نهی بسازیم به فعل مضارع نیاز داریم ( مضارع مخاطب) مثلاْ ما فعل « تَذهَبُ» را میخواهیم به صورت فعل نهی بنویسیم در اینجا به « لا» نیاز داریم که اول فعل می آوریم حالا باید آخر فعل را نیز «جزم» کنیم یعنی حذف ضمه و اوردن ساکن برای صیغه مفرد مذکر  که می شود « لا تَذهب » و در بقیه صیغه ها جزم با حذف «نون» صورت می گیرد به جز صیغه جمع مونث .

نهی و نفی یه شباهت با هم دارن و یه تفاوت : نفی چون یه چشم داره یه کار روش انجام میدیم یعنی فقط «لا» میاریم اولش ( این شباهتش با نهی ) ولی نهی چون دو تا چشم داره دوتا کار باید براش انجام بدیم اولش «لا» بیاریم آخرش را هم جزم کنیم ( این هم تفاوتش) .

مانند:

لاتَجلس        لاتَجلسا      لاتَجلسوا        لاتَجلسی       لاتَجلسا       لاتَجلسنَ